A DOR QUE APAGA OS DÍAS

Que é a migraña crónica?

A migraña crónica é unha enfermidade neurolóxica que afecta ao sistema nervioso e provoca dores de cabeza intensas e repetidas. Non se trata dun simple síntoma nin dun malestar ocasional, senón dun trastorno complexo que pode alterar gravemente a vida diaria das persoas que a padecen.

Considérase migraña crónica cando os dores de cabeza aparecen durante quince ou máis días ao mes, ao longo de polo menos tres meses consecutivos. Ademais, en oito ou máis deses días deben aparecer síntomas típicos de migraña, como náuseas, mareos, sensibilidade á luz ou ao ruído e dor pulsátil intensa.

Os ataques de migraña poden durar entre catro e setenta e dúas horas. En moitos casos, a enfermidade empeora progresivamente ata converterse nun problema constante que afecta á rutina diaria.

Síntomas principais

Os síntomas da migraña crónica son moi variados e poden cambiar segundo a persoa. O máis habitual é unha dor forte e pulsátil nun lado da cabeza, aínda que ás veces afecta a toda a cabeza.

Outros síntomas frecuentes son:

• Náuseas e vómitos.
• Sensibilidade á luz (fotofobia).
• Sensibilidade aos sons (fonofobia).
• Sensibilidade aos olores (osmofobia).
• Mareos.
• Visión borrosa.
• Cansazo extremo.
• Dificultade para concentrarse.

Nalgunhas persoas aparece a chamada “aura”, que consiste en alteracións visuais ou sensoriais antes da crise. Por exemplo, poden ver luces brillantes, manchas ou sentir adormecemento nalgunhas partes do corpo.

Causas

As causas exactas da migraña crónica aínda non se coñecen completamente, pero sábese que existen diferentes factores que aumentan o risco de padecela.

Factores xenéticos

A herdanza familiar ten unha grande importancia. Moitas persoas con migraña teñen familiares que tamén a padecen.

Factores de risco

Pode aparecer a calquera idade, aínda que é máis frecuente entre os 18 e os 44 anos. As mulleres teñen un maior risco de padecela. Ademais, a obesidade tamén se considera un factor que pode aumentar a probabilidade de desenvolver migraña crónica.

Factores ambientais

Certos factores ambientais poden favorecer a aparición das crises, como os cambios bruscos do tempo, a exposición a luces intensas, ruídos fortes, olores penetrantes ou cambios de altitude.

Estrés e factores emocionais

O estrés, a ansiedade e os problemas emocionais poden desencadear crises de migraña. A tensión acumulada favorece que os episodios sexan máis frecuentes.

Problemas de sono

Durmir pouco, ter horarios irregulares ou descansar mal pode aumentar a aparición das crises.

Cambios hormonais

Nas mulleres é frecuente que as migrañas aumenten durante a menstruación ou a menopausa debido ás variacións hormonais.

Alimentación e hábitos

Algúns alimentos e bebidas poden actuar como desencadeantes, por exemplo:

• Alcohol.
• Cafeína en exceso.
• Embutidos.
• Queixos curados.
• Produtos con aditivos.

Uso excesivo de medicamentos

Abusar de analxésicos ou medicamentos contra a dor pode empeorar a enfermidade e provocar dores de cabeza máis frecuentes.

Outras enfermidades

A depresión, a ansiedade, a artrite e outros trastornos relacionados coa dor crónica tamén poden aumentar o risco de migraña crónica.

Impacto na vida diaria

A migraña crónica afecta moito máis que a saúde física. As persoas que a padecen poden ter dificultades para estudar, traballar ou participar en actividades sociais.

Moitas veces, durante unha crise, a persoa necesita permanecer nun lugar escuro e silencioso debido á sensibilidade á luz e ao ruído. Isto provoca limitacións importantes na vida familiar e social.

Tamén é frecuente que aparezan problemas emocionais como:

• Ansiedade.
• Estrés constante.
• Tristeza.
• Depresión.

A incerteza de non saber cando chegará a próxima crise xera frustración e afecta á calidade de vida.

Diagnóstico

Para diagnosticar a migraña crónica, os médicos analizan:

• A frecuencia dos episodios.
• A duración da dor.
• Os síntomas asociados.
• Os antecedentes familiares.

Tamén poden realizar probas como:

• Resonancia magnética.
  
• Tomografía computarizada.
  
  
  
• Análises de sangue.

Estas probas serven para descartar outras enfermidades neurolóxicas ou problemas cerebrais.

Tratamentos médicos

Actualmente non existe unha cura definitiva para a migraña crónica, pero si tratamentos que permiten controlar os síntomas e mellorar a calidade de vida.

Medicamentos preventivos

Utilízanse para reducir a frecuencia das crises. Entre eles destacan:

• Betabloqueantes.
• Antidepresivos.
• Anticonvulsivos.
• Anticorpos monoclonais contra o CGRP.

Medicamentos para aliviar a dor

Tómanse durante as crises:

• Paracetamol.
• Ibuprofeno.
• Antiinflamatorios.
• Triptáns.

Toxina botulínica

Nalgúns pacientes utilízase bótox para diminuír a intensidade das crises.

Neuromodulación

Existen dispositivos que empregan impulsos eléctricos ou magnéticos para reducir a actividade relacionada coa migraña.

Hábitos saudables e prevención

Ademais dos medicamentos, existen medidas que poden axudar a controlar a enfermidade:

• Durmir suficientes horas.
• Manter horarios regulares.
• Reducir o estrés.
• Practicar exercicio moderado.
• Evitar alimentos desencadeantes.
• Controlar a cafeína.
• Aprender técnicas de relaxación.
• Manter unha boa hidratación.
• Evitar o tabaco.
• Limitar o consumo de alcohol.
• Non saltarse comidas.
• Manter unha rutina diaria estable.

Algunhas terapias complementarias como o ioga, a meditación ou a acupuntura tamén poden ser útiles.

Complicacións

Se non se trata correctamente, a migraña crónica pode provocar:

• Maior frecuencia de crises.
• Dependencia de medicamentos.
• Problemas psicolóxicos.
• Diminución da calidade de vida.
• Dificultades laborais e académicas.

Cando é necesario acudir ao médico?

É importante buscar atención médica inmediata se aparecen:

• Dores de cabeza moi intensos e repentinos.
• Problemas para falar.
• Debilidade nunha parte do corpo.
• Confusión.
• Alteracións graves da visión.
• Náuseas e vómitos persistentes.

Aínda que actualmente non existe unha cura definitiva para a migraña crónica, moitas persoas conseguen mellorar de forma significativa grazas a un diagnóstico adecuado e a un tratamento personalizado. Traballar xunto a profesionais da saúde, identificar os factores desencadeantes e tratar os síntomas desde o seu inicio pode reducir a frecuencia e a intensidade das crises.

Con hábitos saudables, seguimento médico e un tratamento correcto, moitos pacientes logran recuperar parte da súa vida cotiá, participar en actividades sociais e mellorar o seu benestar físico e emocional.