O PORQUE DOS MOVEMENTOS INVOLUNTARIOS

 

O párkinson é unha enfermidade neurodexenerativa crónica do sistema nervioso que provoca bradicinesia (movementos lentos), rixidez, temblores involuntarios e perda de equilibrio e é provocada por un déficit da secreción da dopamina.

Esta enfermidade é a segunda enfermidade neurodexenerativa máis frecuente xa que a primeira e o Alzheimer e afecta ao 1%-2% da poboación maior de 60 anos.

Causas:

Non se coñece con exactitude as causas desta enfermidade, pero hai varios factores que poden inflúen:

• Os xenes: hai algúns cambios nos xenes  que poden provocar a aparición desta enfermidade, pero isto e moi raro e sóese dar tan só cando varios membros da familia padecen desta enfermidade.

• Algúns factores ambientais: A exposición a certas toxinas como por exemplo a MPTP que se atopa nalgunhas drogas pode aumentar a posibilidade de aparición.

• A presenza de corpos de Lewy: Os grupos desta proteína atopados no cerebro asociase a aparición de Párkinson.

• Alteración na mitocondria: Os cambios na mitocondria poden afectar gravemente as células, estes cambios víronse en xente con Párkinson.

Síntomas:

Varían segundo a persoa. Os síntomas tempéranos poderían ser leves ou incluso que non se noten. Estes soen aparecer nun lado do corpo e,despois  afectar a ambos lados e soen ser peores dun lado que do outro. Estes síntomas pódense confundir con outras enfermidades, pero os máis frecuentes son:

• Temblores. Soen empezar nos dedos ou mans, normalmente estes tremores son máis fortes baixo o estrés e poden diminuír ao facer exercicio.

•  Rixidez muscular. O que se soe sentir na rixidez muscular e os músculos tensos ou dolorosos e os movementos soen ser curtos e bruscos.

• Postura y equilibrio malos. Pode ser que se adopte unha postura encurvada e ter perdida de equilibrio frecuentemente.

• Retraso de movemento, tamén chamado bradicinesia. Empeora todo tipo de movemento como o simple feito de parpadear ou levantar un vaso.

      Tratamento:

      O Párkinson non ten cura, pero pódense utilizar unha serie de medicamentos como o Carbidopa e levodopa que axuda a controlar a dopamina no cerebro, poden axudar a controlar os síntomas, estes medicamentos soen ter efectos secundarios como náuseas ou perda de equilibrio.    

     Os medicamentos soen funcionar bastante ben, pero despois de uns anos de tratamento comezan a perder efecto polo que o que se recomenda e practicar

una cirurxia. Tamén se recomenda exercicio aeróbico, terapia física enfocada no equilibrio e terapia para a fala.

      Diagnóstico:

      Non hai unha proba específica para diagnosticar esta enfermidade. Pero hai algúns exames que se poden facer pero sempre o fai un medico neurólogo. O diagnóstico do Párkinson basease nos antecedentes médicos, unha revisión dos síntomas e un exame neurolóxico e físico. Inda así o que se soe facer e o seguinte:

·         Analítica de sangue: Non hai parámetros específicos para diagnosticar a enfermidade, pero o que se soe facer e mirar o perfil tiroideo xa que ao haber temblores estes poden ser por unha alta cantidade de tiroide.

·         Neuroimaxe estructural: Faise un TAC ou sexa unha resonancia magnética para descartar lesións estruturais. 

        ·         Neuroimaxe funcional:Disponse do SPECT de transportador de dopamina que serve para determinar a redución da cantidade, xa que un nivel baixo de dopamina  pode probacar un mal funcionamento cerebral.

CANDO O CORPO FALA

1. QUE É?

A enfermidade do Parkinson é un trastorno neurodexenerativo lento e progresivo que afecta principalmente aos movementos, aínda que tamén pode afectar a outras funcións cognitivas.

Caracterízase polo tremor, lentitude nos movementos, problemas coa postura e o equilibrio.

2. SÍNTOMAS

Os síntomas varían segundo a persoa e soen aparecer nun lado do corpo, e despois afectar a ambos lados. Os síntomas son xeralmente peores nun lado que no outro. 

Algúns dos síntomas son: 

• Tremores: Soen comezar nas mans ou nos dedos, pero poden comezar tamén nos pés e na mandíbula.
• Atraso do movemento: Esta enfermidade pode facer que os movementos sexan moito máis lentos, polo que as tarefas máis simples volveranse moito máis difíciles.
• Rixidez muscular: É moi posible sentir os músculos tensos e con moito dor. Os movementos dos brazos serán curtos e bruscos.
• Perda de movementos automáticos: É posible ter menos capacidade para realizar algúns movementos que normalmente fanse sen pensar, como sorrir ou mover os brazos cando te moves.
• Postura e equilibrio malos: É posible adoptar unha postura encorvada e tamén é normal a perda de equilibrio e que caían con certa facilidade.

3. CAUSAS

Nesta enfermidade algunhas neuronas degrádanse ou morren progresivamente, moitos síntomas desta enfermidade son causados pola perda de neuronas.

A causa desta enfermidade descoñécese pero existen varios factores que inflúen:

  

• Xenes: Hai varios cambios xenéticos específicos relacionados coa enfermidade, entón se moitos familiares próximos tiveron ou teñen esta enfermidade pódese pasar polos xenes, debido a xenética familiar.
• Factores ambientais: A exposición a toxinas ou outros factores ambientais poderían aumentar o risco de desenvolver a enfermidade de Parkinson no futuro.
• Mitocondria alterada: As mitocondrias son compartimentos dentro das células que crean a maior parte da enerxía do corpo. Os cambios na mitocondria poden causar danos nas células.

4. COMO SE DIAGNOSTICA?

Non hai unha proba que poida confirmar esta enfermidade, pero se tes 2 ou 4 síntomas de Parkinson pode haber posibilidades de que si que o teñas.

Si o médico ao realizar unhas preguntas e un exame físico pensa que o paciente pode ter Parkinson, ten que ser derivado a un neurólogo.

Os neurólogos farán probas de equilibrio, músculos, forma de andar e axilidade.

5. TRATAMENTO

Non existe unha cura para esta enfermidade, pero os medicamentos poden axudar a controlar os síntomas. 

O medicamento máis común para tratar o Parkinson é a levodopa-carbidopa. Isto axuda a aumentar a cantidade de dopamina no cerebro. Pero os medicamentos receitados dependen do tipo de persoa, por iso o médico recomendará o mellor para cada paciente.

A parte de medicamentos, o médico tamén pode recomendar exercicios ou fisioterapia, estos axudan a controlar mellor os movementos do paciente.

Nalgúns casos a cirurxía pode axudar a aliviar os síntomas.

6. VIVIR CON ESTA ENFERMIDADE

Vivir con esta enfermidade crónica pode ser frustrante, xa que o Parkinson vai empeorando.

É moi probable que teña problemas con tareas sinxelas, nas que inclúen camiñar, falar e comer, entre moitas outras.

Tamén é común que as persoas con esta enfermidade acaben tendo depresión, pero pode tratarse cunha serie de medicamentos antidepresivos que poden axudar coa estabilidade emocional de cada persoa.