PRISIONEIROS DO ESTRÉS INTERNO: A ENFERMIDADE DE CUSHING

 

A enfermidade de Cushing pode chegar a aparecer cando as glándulas suprarrenais producen unha cantidade de hormonas superior á que debería de ser.

Exposición prolongada a glucocorticoides.

CAUSAS

Esta enfermidade é provocada por un tumor ou crecemento excesivo da hipófise, esta glándula está localizada xusto debaixo da base do cerebro. Un tipo de tumor da hipófise chamado adenoma é a causa máis común.

A hipófise secreta demasiada ACTH, que estimula a produción de cortisol, a hormona do estrés.

SÍNTOMAS

Os síntomas que presenta a enfermidade de cushing son os seguintes:

• Obesidade da parte superior do corpo (por enriba da cintura) e extremidades delgadas.
• Cara redonda, vermella e chea.
• Taxa de crecemento lento nos nenos.

Respecto a os cambios na pel máis frecuentes:

• Acné o infeccións da pel
• Estrías
• Pel delgada propensa á formación de hematomas.

Os cambios nos ósos e músculos:

• Dor de lombo mais nos ósos
• Acumulación de graxa entre os ombros.
• Decaemento dos ósos, facilidade de fractura.
• Músculos débiles.

Nas mulleres, a diferenza dos homes, tamén pode darse un crecemento excesivo do vello na cara, pescozo, abdome e muslos; ademais dun ciclo menstrual irregular o inexistente.

Mentres que nos homes poden presentarse a ausencia de desexo sexual e problemas de erección.

DIAGNÓSTICO

Primeiro fanse diferentes exames para confirmar a presenza de demasiada cantidade de cortisol, que son os seguintes:

• Cortisol libre en urina de 24 horas.
• Proba de inhibición con dexametasona (dose baixa).
• Niveles de cortisol na saliva.

Estes, en cambio, determinan a causa do cortisol alto unha vez confirmado:

• Nivel de ACTH no sangue.
• Resonancia magnética do cerebro.
• Proba da hormona liberadora de corticotropina.
• Proba de inhibición con dexametasona (doses alta).
• Mostra do seno petroso inferior, que mide os niveis de ACTH nas veas que drenan a hipófise en comparación coas do tórax.

Outros exames:

• Proba de glicosa na sangue en xaxún e A1C para diabetes.
• Probas de lípidos e colesterol.
• Exame de densidade mineral ósea para detectar osteoporoses  .
  

TRATAMENTO

O tratamento para esta enfermidade implica a extirpación cirúrxica do tumor hipofisario. Despois da cirurxía, a hipófise pode comezar lentamente a funcionar de novo e retornar á normalidade.

Ademais, durante o proceso de recuperación, se pode necesitar tratamentos de substitución de cortisol, xa que a hipófise precisa de tempo para comezar a producir ACTH novamente.

A radioterapia na hipófise tamén se pode utilizar se o tumor non se extirpou por completo.

No caso de que o tumor non responda á cirurxía o á radiación, é probable que se precise de medicamentos para impedir que o corpo produza cortisol. E no caso que estes tratamentos non teñan éxito, é posible que sexa necesario extirpar as glándulas suprarrenais para que estas deixen de producir os altos niveis de cortisol.

PROGNÓSTICO

No caso de que non se trate, a enfermidade de Cushing pode provocar un padecemento grave e incluso a morte. A extirpación do tumor pode levar a unha recuperación completa, pero o tumor pode crecer novamente.

https://medlineplus.gov/spanish/ency/article/000348.htm

No seguinte vídeo podemos atopar máis información:

CORPO EN PAUSA: ENFERMIDADE QUE FREA SEN AVISAR

 DEFINICIÓN

O hipotiroidismo é unha enfermidade do sistema endócrino na que a glándula tiroide non produce suficientes hormonas tiroideas. Estas hormonas, chamadas T3 e T4, son moi importantes porque regulan o noso metabolismo e moitas funcións do noso corpo.

Cando faltan hormonas tiroideas, o corpo funciona máis lentamente. Isto afecta ao corazón, ao cerebro, a dixestión, ao metabolismo e a outros sistemas, reducindo o nivel de actividade do organismo.

Co paso do tempo, se o hipotiroidismo non se trata, pode derivar en outros problemas de saúde, como problemas no corazón ou colesterol alto.

CAUSAS

A glándula tiroide é unha glándula pequena en forma de bolboreta que se sitúa na base do pescozo. Esta glándula produce dúas hormonas principais, a tiroxina (T4) e a triiodotironina (T3), que afectan a todas a células do corpo. Inflúen na velocidade á que o corpo utiliza as graxas e os carbohidratos. Controlan a temperatura corporal, a frecuencia cardíaca e a produción de proteínas.

Algúns dos problemas que poden provocar o hipotiroidismo son:

• Enfermidade autoinmunitaria: a causa máis común é a enfermidade de Hashimoto, que consiste en que o sistema inmunitario ataca a glándula tiroide, dificultando a produción das súas hormonas.
• Radioterapia: a radiación empregada no tratamento de cancro de cabeza e pescozo pode causar o hipotiroidismo.
• Tiroidite: é a inflamación da glándula tiroide, que pode ser causada por infeccións, trastornos autoinmunes ou outras enfermidades. Pode provocar a liberación rápida de hormonas tiroideas, o que fai que a actividade da tiroide aumente temporalmente.

SÍNTOMAS

Os síntomas relaciónanse coa diminución da actividade funcional dos sistemas do organismo.

Os principais síntomas son: 

• Cansazo
• Perda da memoria
• Pel pálida
• Fraxilidade nas uñas
• Aumento de peso e/ou estrinximento
• Somnolencia excesiva 

COMPLICACIÓNS

O hipotiroidismo sin tratar pode derivar en outros problemas de saúde, como:

• Bocio: o máis común é que o hipotiroidismo poda causar que a glándula tiroidea aumente de tamaño. Isto pode xerar problemas ao tragar ou respirar.
• Problemas cardíacos: o hipotiroidismo pode derivar en unha insuficiencia cardíaca. Isto ocorre porque as persoas con tiroide con baixa actividade adoitan ter niveis altos de colesterol LDL.
• Neuropatía periférica: o hipotiroidismo non tratado durante moito tempo pode danar os nervios periféricos, que transmiten información do cerebro e da medula espiñal ao corpo.
• Infertilidade: a redución das hormonas tiroideas pode afectar á ovulación e limitar a fertilidade.   
  

                    

 

DIAGNÓSTICO

Os síntomas do hipotiroidismo varían entre persoas e son parecidos aos doutras enfermidades, polo que o diagnóstico se fai principalmente con análises de sangue.

O primeiro paso é medir a TSH (hormona estimulante da tiroide). Se está alta, mídese tamén a T4. Un nivel alto de TSH e baixo de T4 confirma o hipotiroidismo.

Este análise tamén se usa para axustar o tratamento. Algunhas substancias, como a biotina, poden afectar os resultados, así que é importante saber os suplementos que se toman.

TRATAMENTO 

O tratamento do hipotiroidismo é moi sinxelo e consiste en tomar diariamente levotiroxina, unha hormona tiroidea en pastilla. Este medicamento restablece os niveis hormonais e alivia os síntomas da enfermidade.

HORMONAS EN PAUSA

 

Que é a enfermidade de Addison?

A enfermidade de Addison, tamén coñecida como insuficiencia adrenal primaria, é unha condición pouco común na que o corpo non xera suficiente cantidade de certas hormonas. Nesta enfermidade as glándulas suprarrenais producen niveis reducidos dunha hormona chamada cortisol. Ademais, a menudo non producen suficiente cantidade doutra hormona coñecida como aldosterona.

O dano ás glándulas suprarrenais é o que provoca a enfermidade de Addison. Os signos poden manifestarse de forma gradual. Os primeiros síntomas poden incluír fatiga intensa, desexo da sal e perda de peso.

Calquera persoa pode verse afectada por esta enfermidade, e pode ser mortal se non recibe tratamento. A terapia consiste en tomar hormonas elaboradas en laboratorios para substituír as hormonas que faltan.

Signos e síntomas:

Os signos da enfermidade de Addison soen aparecer pouco a pouco, frecuentemente, ao largo de varios meses. A condición pode progresar tan lentamente que ao principio quen a padecen non se dan conta dos signos. O estrés físico, resultante dunha enfermidade ou lesión, pode agravar os síntomas de forma rápida

Esta enfermidade pode manifestarse de forma sutil ao principio, pero os seus primeiros síntomas poden influir notablemente no benestar físico, emocional e mental da persoa afectada.

- Cambios no corpo: sinais físicas temperás: 

Dende o inicio, pódese experimentar unha sensación persistente de esgotamento ou falta de enerxía. Algúns síntomas comúns inclúen:

• Cansazo extremo ou fatiga prolongada.
• Mareos ou desmaios ao incorporarse despois de estar deitado ou sentado, a causa da hipotensión ortostática (unha forma de presión arterial baixa).
• Suoración relacionada con niveis baixos de glicosa en sangue (hipoglicemia).
• Malestar dixestivo como vómitos, diarrea ou molestias estomacais.
• Dor abdominal xeral ou localizado.
• Cambras, debilidade muscular, dor nas articulacións ou unha sensación xeral de malestar.

- Señais visibles: cambios no aspecto físico:

Nalgúns casos, os primeiros signos tamén poden reflexarse externamente:

• Perda de cabelo corporal.
• Aparición de manchas escuras na pel, especialmente notorias en cicatrices e lunares (estos cambios poden ser menos visibles en persoas coa pel máis escura). 
  
• Redución do apetito, que pode levar a unha perda de peso involuntaria.

- Afectación emocional e mental:

A enfermidade de Addison non so impacta fisicamente, tamén pode alterar o estado emocional e os impulsos naturais. Entre os signos máis comúns están:

• Sensación profunda de tristeza ou depresión.
• Ansiedade ou nerviosismos constantes.
• Diminución do desexo sexual, especialmente en mulleres.
• Intenso desexo de consumir sal.

Factores de risco:

 Aínda que na maioría dos casos desta enfermidade aparece sen unha causa evidente, existen certos factores que poden aumentar a probabilidade de desenvolvela. Estes inclúen:

- Condicións médicas previas:

• Historial de enfermidades ou cirurxías que afectaron directamente á glándula pituitaria (hipófise) ou as glándulas suprarrenais.
• Mutacións xenéticas específicas que impactan estas glándulas, como as responsables da hiperplasia suprarrenal conxénita, unha enfermidade hereditaria.

- Enfermidades autoinmunes relacionadas:

•  Presenza doutros trastornos endócrinos autoinmunes, como o hipotiroidismo ou a diabetes tipo 1,
  
  
  que poden estar asociadas cun maior risco de insuficiencia suprarrenal.

- Outros factores:

•  Ter sufrido unha lesión cerebral traumática tamén pode incrementar o risco de desenvolver esta condición.

Tratamento:

O tratamento da enfermidade de Addison baséase na reposición dos esteroides que o corpo non produce adecuadamente. Isto lógrase mediante medicamentos como:

• Corticoides orais (hidrocortisona, prednisona ou metilprednisona) para reemprazar o cortisol, axustando a dose dacordo co ciclo natural do corpo.
• Fludrocortisona para substituír a aldosterona, unha hormona esencial para o equilibrio da auga e do sal no corpo.  

É posible que se necesite aumentar a cantidade de sodio na dieta, especialmente se se fai exercicio intenso ou vívese nun clima caloroso. Tamén é importante axustara dose dos medicamentos durante situacións de estrés, como infeccións ou cirurxías. Ademais, é fundamental:

1. Levar unha identificación médica (pulseira ou tarxeta de alerta) para que os profesionais de emerxencia saiban como tratar ao doente.
2. Ter medicamentos de repouso a man en todo momento, especialmente para viaxar ou ir ao traballo.
3.  Contar cun kit de inxeccións de corticoides para situacións de urxencia se non se pode tomar os medicamentos orais.
4. Manter un contacto constante co médico para axustar as doses segundo sexa necesario e facer un seguimento dos niveis hormonais.
5. Realizar revisións anuais cun especialista, quen poidan recomendar exames para detectar enfermidades autoinmunitarias.

En caso dunha crise de Addison, unha emerxencia médica, o tratamento involucra a administración de corticoides, solución salina ou azucre por vía intravenosa.